Jako mała dziewczynka często zakładałam na siebie sukienki moich sióstr i paradowałam w nich po domu. Oczywiście zawsze były one na mnie o wiele za duże i plątałam się w nich okropnie. Zamykałam oczy i wydawało mi się, że unoszę się nad ziemią, a spódnica faluje niczym egzotyczny ptak. Byłam pewna, że jestem najpiękniejszą tancerką na świecie i jedyne czego mi brakowało to publiczności, która będzie oklaskiwać moje wielkie taneczne sukcesy.
Po wielu latach stwierdzam, że taniec to nie jest łatwe zajęcie. Wymaga nie tylko poczucia rytmu i dobrej kondycji, ale chcąc to robić dobrze trzeba tańcem żyć, czuć go pod skórą.
super to wygląda! Super! Zapraszam serdecznie na nowy post ze zdjęciami z "Mrozem" ;**
OdpowiedzUsuńBeautiful!!!
OdpowiedzUsuń